به گزارش روابط عمومی شبکه بهداشت و درمان بیضا، سلامت روان یکی از ابعاد مهم سلامت عمومی است که بر کیفیت زندگی، روابط اجتماعی و عملکرد فردی تأثیر می‌گذارد. در همین راستا، کارشناس سلامت روان شبکه بهداشت و درمان بیضا، نکات آموزشی و توصیه‌هایی را درباره اختلالات اضطراب ارائه کرده است.

اختلالات اضطرابی از شایع‌ترین اختلالات سلامت روان هستند و شناخت علائم آن‌ها، نقش مهمی در تشخیص به‌موقع و دریافت درمان مناسب دارد.
اضطراب واکنشی طبیعی در برابر فشارها و موقعیت‌های دشوار زندگی است؛ اما زمانی که ترس و نگرانی شدید، مداوم و کنترل آن دشوار شود و فعالیت‌های روزمره، روابط خانوادگی، تحصیل یا کار فرد را تحت تأثیر قرار دهد، ممکن است نشانه‌ای از اختلال اضطرابی باشد.
بر اساس اطلاعات سازمان جهانی بهداشت، در سال ۲۰۲۳ حدود ۴۷۰ میلیون نفر در سراسر جهان با اختلالات اضطرابی زندگی می‌کردند همچنین بر اساس اطلاعات پیمایش ملی سلامت روان در سال ۱۴۰۰ شیوع این اختلال در شهرستان بیضا حدود ۱۴ درصد می باشد و شیوع ان در زنان فراگیر تر است. این اختلالات از مشکلات شایع سلامت روان به شمار می‌روند و با وجود دسترسی به روش‌های درمانی مؤثر، بسیاری از افراد خدمات موردنیاز را دریافت نمی‌کنند.
علائم اختلالات اضطرابی را بشناسیم:
اختلالات اضطرابی ممکن است با نشانه‌های روانی و جسمانی همراه باشند؛ از جمله:نگرانی بیش از حد درباره مسائل روزمره احساس ترس، بی‌قراری، تنش و تحریک‌پذیریتپش قلب، تعریق، لرزش و احساس تنگی نفس اختلال در خواب و کاهش تمرکز تنش عضلانی، خستگی و ناراحتی‌های گوارشیاجتناب از موقعیت‌های اجتماعی یا شرایطی که موجب ترس و نگرانی می‌شوند.نکته قابل توجه این است که علایم این اختلال در افراد مسن و افراد با تحصیلات پایین ممکن است به صورت دردهای متعدد جسمانی خود را نشان دهد.البته وجود یک یا چند مورد از این علائم به‌تنهایی به معنای ابتلا به اختلال اضطرابی نیست و تشخیص قطعی باید توسط متخصص انجام شود.
انواع شایع اختلالات اضطرابی:
از مهم‌ترین انواع اختلالات اضطرابی می‌توان به اختلال اضطراب فراگیر، اختلال پانیک یا حملات هراس، اضطراب اجتماعی، فوبیاهای اختصاصی و اضطراب جدایی اشاره کرد. هر یک از این اختلالات ویژگی‌ها و روش‌های درمانی خاص خود را دارند.
چه عواملی در بروز اضطراب نقش دارند؟
بر اساس منابع علمی، اختلالات اضطرابی می‌توانند حاصل تعامل عوامل زیستی، روان‌شناختی و اجتماعی باشند. سابقه خانوادگی، تجربه رویدادهای ناگوار، فشارهای روانی و برخی شرایط محیطی می‌توانند در افزایش احتمال بروز این اختلالات نقش داشته باشند.
 راهکارهای مدیریت و‌درمان اضطراب:
فعالیت بدنی منظم، خواب کافی، تمرین تنفس آرام، یادگیری مهارت‌های مدیریت استرس و برخورداری از حمایت خانواده و اطرافیان می‌توانند به بهبود علائم کمک کنند. با این حال، در صورت تداوم علائم یا اختلال در عملکرد روزانه، مراجعه به روان‌شناس یا روان‌پزشک ضروری است.
روان‌درمانی، به‌ویژه درمان شناختی ـ رفتاری، از روش‌های مؤثر درمان اختلالات اضطرابی است. در برخی موارد نیز با توجه به وضعیت فرد، درمان دارویی با نظر پزشک مورد استفاده قرار می‌گیرد.
چه زمانی باید به متخصص مراجعه کنیم؟
اگر نگرانی و ترس مداوم باعث اختلال در خواب، روابط خانوادگی، فعالیت‌های اجتماعی، تحصیل یا کار شده است، بهتر است فرد برای ارزیابی تخصصی اقدام کند. تشخیص و مداخله به‌موقع می‌تواند به کاهش علائم و بهبود کیفیت زندگی کمک کند.
نتیجه گیری: اختلالات اضطرابی قابل درمان و مدیریت هستند. صحبت درباره مشکلات روان‌شناختی، پرهیز از برچسب‌زنی و مراجعه به‌موقع به متخصص، گام‌هایی مهم برای ارتقای سلامت روان جامعه هستند.

پایان